Friday, July 3, 2020

punjabi poetry

ਮੈਂ ਵੀ ਧੁੱਪ ਦਾ ਆਸ਼ਿਕ ਸੀ ,
ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਦਫਤਰੀ ਛਾਂਵਾਂ ਨੇ,
ਝੂਠੀ ਅਫਸਰਸ਼ਾਹੀ ਨੇ ,
ਤੇ ਦੱਬੇ ਕੁਚਲੇ ਚਾਵਾਂ ਨੇ ,

ਮੈਂ ਵੀ ਟੀਚੇ ਰੱਖੇ ਸੀ,
ਜਿੱਥੇ ਪੁੱਜਣਾ ਮੇਰੀ ਖੁਆਹਿਸ਼ ਸੀ,
ਪਰ ਖੌਰੇ ਓਹਨਾਂ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ,
ਮੇਰੇ ਕਦਮ ਲੱਗੇ ਨਾਜਾਇਜ਼ ਸੀ,

ਸਭ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਉੱਧੜ ਗਏ ,
ਜੋ ਬੁਣੇ ਸੀ ਖੁਆਬ ਮੈਂ ਚਾਵਾਂ ਨਾਲ,
ਕਿਵੇਂ ਭੁੱਲ ਜਾਵਾਂ ਓਹਨਾ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਨੂੰ ?
ਤੇ ਰਾਹਗੀਰ ਬਣਾਂ ਹੋਰ ਰਾਹਾਂ ਨਾਲ?

.........ਅਮੋਲਕ ਨਿਮਾਣਾ.........

#punjabipoetry #punjabishayeri

No comments:

Post a Comment