ਮੈਂ ਵੀ ਧੁੱਪ ਦਾ ਆਸ਼ਿਕ ਸੀ ,
ਮੈਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਦਫਤਰੀ ਛਾਂਵਾਂ ਨੇ,
ਝੂਠੀ ਅਫਸਰਸ਼ਾਹੀ ਨੇ ,
ਤੇ ਦੱਬੇ ਕੁਚਲੇ ਚਾਵਾਂ ਨੇ ,
ਮੈਂ ਵੀ ਟੀਚੇ ਰੱਖੇ ਸੀ,
ਜਿੱਥੇ ਪੁੱਜਣਾ ਮੇਰੀ ਖੁਆਹਿਸ਼ ਸੀ,
ਪਰ ਖੌਰੇ ਓਹਨਾਂ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ,
ਮੇਰੇ ਕਦਮ ਲੱਗੇ ਨਾਜਾਇਜ਼ ਸੀ,
ਸਭ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਉੱਧੜ ਗਏ ,
ਜੋ ਬੁਣੇ ਸੀ ਖੁਆਬ ਮੈਂ ਚਾਵਾਂ ਨਾਲ,
ਕਿਵੇਂ ਭੁੱਲ ਜਾਵਾਂ ਓਹਨਾ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਨੂੰ ?
ਤੇ ਰਾਹਗੀਰ ਬਣਾਂ ਹੋਰ ਰਾਹਾਂ ਨਾਲ?
.........ਅਮੋਲਕ ਨਿਮਾਣਾ.........
#punjabipoetry #punjabishayeri

No comments:
Post a Comment